மன்னித்து விடுங்கள் தோழர்களே! அன்பின் சூழ்ச்சிக்கு அடிமையாகிவிட்டேன் ...

என்ன சொல்ல ... தோழி இப்படியெல்லாம் மிரட்டக்கூடாது. அராஜகங்களுக்கும், சூழ்ச்சிகளுக்கும் இல்லாத சக்தி அன்புக்கு இருக்கிறது. இன்னும் 5 மணி நேரம் கொடுத்து அன்பு ப்ளாக் மெயில் செய்ய உனக்கு என்ன காரணம்? .. ஒன்றும் புரியவில்லை...

நான் என்ன கிழித்துவிட்டேன் என்று இப்படி மிரட்டுகிறாய்.. கணநேரம் கூட என்னை கண்ணயரவிடாமல்..

ஒன்றும் புரியவில்லை. நீ என்னைப் புரிந்து கொண்டாயா இல்லை... புரியாமல் உளறுகிறாயா... "பொறுக்கி ... மறுபடியும் எழுதுடா" என்று ...

நீ போராளி யென்று எனக்குத் தெரியும்.. நானும் அப்படித்தான்....
ஆனாலும் அடுத்த முறை வேறு ஆயுதம் கையிலேந்தி வா ...
(அன்பைத்தவிர) போரிட்டுப் பார்க்கலாம் !

இப்பொழுது சந்தோசம் தானே?

அன்புடன்...
ஓசை செல்லா

பின் குறிப்பு: நேற்றுமுதல் எனக்கு வந்த ஒவ்வொரு போன்கால்களும் என்னை கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் கரைத்துக் கொண்டிருந்தன... இருந்தாலும் மாதக்கணக்கில் மௌனமாய் இருக்க அவர்களிடம் போராடினேன். டிபிசிடி, தியாகு போன்ற மாற்றுக்கருத்து நண்பர்கள் கூடஎழுந்துவா என்று அழைக்கையில் நான் மிகவேகமாக கரைந்தேன். ஆனாலும் ஒரு பேராசான் ( My Grand Teacher ) "வந்து தொலைடா... என்று திட்டியபோது.. என் உறுதி .. உருக்குலைந்து போனது. இதோ வந்து விட்டேன் இதயங்களே.. இன்னொரு முறை உங்கள் அன்பை எனக்காக செலவிட்டு விடக்கூடாது என்ற உறுதியுடன் ... மீண்டும் என் ஓசை வலிமையாக ஒழிக்கும்.. இந்த முறையும் தாக்குவான் இந்த செல்லா ... என் எதிரியாயிருக்க தகுதியுள்ளவனை ... நேர்மையும் தன்னலமற்ற மனமும் ... ஒரு சதவீதமாவது இருப்பவனை மட்டுமே !

நண்பன் குழலி மற்றும் செந்தழல் ரவிக்கும் ... என்னை மன்னியுங்கள் .. அப்படியொன்றும் உங்களை விட்டு விட்டு பாதிவழியில் பறந்துவிடுமா இந்த சுதந்திரம் விரும்பும் கழுகு!

தனக்காக போராடும் மாந்தரின் சாவு நிரந்தரமானது... ஆயிரம் ஆயிரம் இதயங்களுக்காக போராடுபவனுக்கு சாவுகள் கூட கணநேரம் தான் என்பதை என் முதல் சுவாசம் வலையுலகெங்கும் "தமிழின் மணத்"தோடு சொல்லட்டும்! கண்ணீரோடு சென்றவனை கரம்பிடித்து கல்லறையிலிருந்து மீட்டெழுப்பிய அனைத்து பதிவர்களுக்கும் .... ஒரு சிறு வேண்டுகோள்... என் சிறுகிறுக்குத்தனத்தை மன்னித்து விடுங்கள் தோழர்களே, தோழியரே!